نویسنده: خبرنگارپایگاه خبری ندای کهریزک

آیت الله کاظم قاضی‌زاده استاد درس خارج حوزه علمیه با اشاره به دیدگاه اصلی امام در اندیشه سیاسی و رابطه دین و سیاست و مشروعیت نظام اسلامی، بیان کرد: امام از دو چیز احتراز داشتند؛ یکی سیاست‌گریزی دیندارانه و سیاست‌بازی بی‌دینانه؛ ایشان قبل از اینکه با شاه درگیر شوند با سیاست‌گریزان دیندار مشکل داشتند. مثلا شیخ عبده در اواخر به جایی رسید که گفت من به خدا پناه می‌برم از سیاست و سیاستمدار؛ هر حرفی که در سیاست تلفظ می‌شود و از هر انسانی که در مورد سیاست می‌اندیشد و حرف می‌زند به خدا پناه می‌برم ولی امام در منشور روحانیت فرمودند در ابتدای نهضت اگر کسی سخن از سیاست می‌گفت گویی مرتکب معصیت کبیره شده و آخوند سیاسی از نظر آنان آخوند بی‌دین است لذا امام در برابر این تفکر ایستاد و البته برخی هم چون نمی‌خواستند هزینه ورود به سیاست را بپردازند ورود به سیاست را مخالف دین می‌دانستند.