امام

کشتار بی سابقه مردم در روز هفدهم شهریور سال 57 رعب و وحشت عجیبی بین مردم ایجاد کرد تا اینکه اعلامیه بلندبالای امام که به دست مردم رسید، سکوت شکسته شد.

نقشۀ حکام تهران عمیق تر از آن است که ما تصور می کنیم؛ نقشۀ آنان از بستن مدرسۀ‏‎ ‎‏فیضیه و به زندان کشیدن علما و طلاب، بر هم زدن حوزۀ علمیۀ قم و از بین بردن اسلام و‏‎ ‎‏روحانیت است. آنها نه اسلام را می خواهند و نه روحانیت را؛ چون می بینند با بودن‏‎ ‎‏روحانیت و اسلام، نمی توانند دستورات اربابان خود را در مملکت اجرا کنند و ایران را‏‎ ‎‏بکلی به خارج وابسته کنند. آنها با جشنهایی که هر روز راه می اندازند، و سلاحهایی که‏‎ ‎‏مرتب از این و آن می خرند، ولخرجیها و گشادبازیهایی که هر روز می کنند، می خواهند‏‎ ‎‏ملت ایران را به فلاکت و ورشکستگی بکشانند و ـ نعوذبالله ـ گدای در خانۀ امریکا و‏‎ ‎‏اسرائیل سازند. لیکن مطمئن باشید که موفق نخواهند شد.‏

هنوز امام در قم زندگی می کرد که بر سر قضایایی، پسران آیت الله طالقانی را گرفته بودند. آن روز آیت الله برای دیدار با امام به خانه ایشان سری زده بود و… .